نقد فیلم لامینور

نقد فیلم لامینور را در ابتدا با معرفی این فیلم ایرانی آغاز می کنیم. لامینور، به معنای اولین گام و آکوردی که هنرجویان گیتار فرا می‌ گیرند، می باشد. “لامینور” فیلمی به کارگردانی داریوش مهرجویی و تهیه کنندگی رضا درمیشیان، محصول سال 1398 می باشد. فیلمنامه “لامینور” را نیز داریوش مهرجویی به همراه همسرش وحیده محمدی فر نگاشته است. پردیس احمدیه، دیبا زاهدی، سیامک انصاری، علی مصفا، علی نصیریان و مهرداد صدیقیان از جمله بازیگران فیلم لامینور می باشند.


برای دریافت این فیلم روی لینک زیر کلیک کنید:

 

دانلود فیلم لامینور

 


برای این که بتوانیم به نقد فیلم لامینور برسیم، باید بدانیم، “لامینور” بیست و هفتمین فیلم بلند سینمایی داریوش مهرجویی محسوب می شود که پس از 6 سال دوری از سینما، کارگردانی آن را بر عهده داشته است. آخرین فعالیت جناب مهرجویی در سینما، پیش از فیلم “لامینور” به سال 1392 و فیلم سینمایی “اشباح” بر می گردد؛ فیلمی که علی رغم تبلیغات فراوان همه را ناامید کرد و شاید به همین دلیل بود که داریوش مهرجویی مدتی نسبتا طولانی را از سینما و کارگردانی به دور بود و شاید یکی از علل حملات منتقدان و نقد فیلم لامینور، همین آثار ضعیف در دهه اخیر باشد.

داستان، روایتی از یک نوازنده زن می باشد که در مدار فیلم سنتوری قرار می گیرد و در نقد لامینور باید گفت که این اثر انتظارات مخاطب از ساخته های مهرجویی را برآورده نمی کند. “لامینور” فیلمی ملتهب، راجع به نوازندگی زنان در ایران است و مضمونی در رابطه با موسیقی اصیل ایرانی به همراه دارد.

در ادامه نقد فیلم لامینور، داستان فیلم را بررسی می کنیم. این فیلم درباره یک نوازنده دختر (پردیس احمدیه) است. نادیا (پردیس احمدیه) دختر جوانی است که در خانواده‌ای متمول زندگی می‌کند. پدر او (سیامک انصاری) تاجر فرش است و دوست دارد، دخترش را نیز به این راه بیاورد؛ همان طور که برادرزاده‌اش (مهرداد صدیقیان) را که خواهان ازدواج با نادیا است، نیز به همین راه خوانده است. نادیا اما به موسیقی علاقه دارد و فیلم کشمکش میان نادیا و پدرش که مخالف هنر اوست را به نمایش می‌گذارد. همین کشمکش و تضاد میان دختر و پدر سنتی، بن مایه داستان است که البته به آن، به خوبی پرداخت نشده است.

نقد و بررسی فیلم لامینور

در ادامه با نقد و بررسی فیلم لامینور ، با ما همراه باشید. این فیلم با قاطعیت آرای اکثر مخاطبان، منتقدان و سینماگران، فیلمی بسیار بد معرفی می شود. وقتی به آثار قبلی مهرجویی می نگریم، از “لیلا” تا “هامون” و “سنتوری”، انتظار مخاطب از تماشای فیلیمی که داریوش مهرجویی آن را کارگردانی کرده است، بالا می رود. اما وقتی به نقد فیلم لامینور و تماشای آن می رسیم، با مجموعه ای از آشفتگی ها، شلختگی ها و بی نظمی ها در فیلمنامه، کاراکترها و بازی بازیگران برخورد می کنیم.

نقد لامینور منصفانه و یا تند، به نقاط قوت زیادی نمی رسد. موضوع زن و نوازندگی، موضوع بحث برانگیزی در کشور که به خودی خود در تقابل و تناقض است، به خوبی احساس هم ذات پنداری را در مخاطب برانگیخته نمی کند. لامینور همانند بسیاری از آثار گذشته مهرجویی، زن محور است و زن موضوع اصلی فیلم است. زنی که در جامعه سنتی ایران، سعی بر دنبال کردن خواسته های خود دارد، ولی این موضوع در لامینور، به اصطلاح حرام شده است و آن گونه که باید به آن پرداخت نشده و در نتیجه با فیلیمی درجه چندم و ضعیف مواجه هستیم که قابل مقایسه با کارهای قبلی این کارگردان با سابقه نمی باشد.

نقد و بررسی فیلم لامینور

داریوش مهرجویی، کارگردان با سابقه لامینور

در ادامه نقد فیلم لامینور به بررسی و معرفی آثار قبلی کارگردان بزرگ این فیلم می پردازیم. مهرجویی  را بدون تردید می توان یکی از بزرگترین کارگردانان سینمای ایران، دانست. مهرجویی با فیلم “گاو” که یکی از آثار اولیه اوست، ثابت کرد که در سینمای ایران حرفی برای گفتن دارد. پس از یک دوره طولانی وقفه در کار، مهرجویی با ساخت “اجاره نشین ها” بار دیگر استعداد کارگردانی خود را به نمایش گذاشت؛

اجاره نشین ها، با مضمونی اجتماعی و ملموس، یکی از برترین کمدی های تاریخ سینمای ایران پس از انقلاب می باشد. “هامون” اما نقطه عطف آثار مهرجویی است، شخصیتی تاثیرگذار با بازی خسرو شکیبایی، که بی شک یکی از آثار ماندگار از نگاه مخاطبان، سینماگران و منتقدان محسوب می شود. پس از این مجموعه ها، به “سنتوری” می رسیم که در واقع، لامینور هم برداشتی از همین فیلم است. فیلمی که با وجود فیلمنامه ای که چندان قابل بحث نیست اما به دلیل سانسورها و توقیف ها، موسیقی و مواد مخدر و نمایشی از زندگی یک نوازنده که اساسا در سینمای ایران ممنوع است، توانست موفقیت خوبی در میان مخاطبان و تماشاچیان داشته باشد.

در نقد فیلم لامینور، باید به این مساله اشاره کرد که سابقه درخشان کارگردان، انتظارات مخاطبان را بالا می برد؛ اما با تماشای فیلم، مخاطب با فیلمی ضعیف و سطحی رو به رو می شود که به هیچ وجه با آثار ماندگار و پرطرفدار مهرجویی سنخیت ندارد. نقد و بررسی فیلم لامینور، منتقدان را نا امید می کند؛ زیرا کارگردان توانمندی که روزی “گاو” و “هامون” را خلق کرده است، شاید نباید دست به ریسک ساختن آثاری که باعث خدشه دار شدن اعتبار او در سینما می شود، بزند.

شباهت و مقایسه لامینور و سنتوری

نقد فیلم لامینور، با فلش بکی به فیلم قبلی مهرجویی قابل درک تر است. منتقدان در نقد فیلم لامینور ذکر کرده اند که لامینور را در ادامه سنتوری می دانند و شخصیت نادیا را با علی سنتوری مقایسه می کنند؛ اما تفاوت ها در نوع روایت داستان و ضعف فیلمنامه است. در هر دو فیلم، پدری را میبینیم که با نوازندگی فرزند خود مخالف است و هر کدام به دلایل مختلفی، کشمکشی با فرزند خود دارد، تقابلی از نوع هنر و موسیقی. البته در لامینور بر خلاف سنتوری، به خوبی این احساس از طرف بازیگر منتقل نمی شود.

برای نقد فیلم لامینور، بد نیست که مقایسه ای از شخصیت های اصلی دو فیلم انجام بدهیم. علی در سنتوری، با بازی بهرام رادان، نابغه موسیقی را نشان می دهد که به دلیل اشتباهات زیاد به ورطه نابودی می رود و در عین حال، عشق افراطی به موسیقی را با تمام وجود به مخاطب انتقال می هد. اما دختر پریای قصه لامینور، این زنجیره را با بیننده برقرار نمی کند و بازی شاید کمی مصنوعی بازیگر، این روند را تشدید می کند.

نقد لامینور، سخن پایانی

در ادامه نقد لامینور، باید اذعان کرد با وجود تمامی ایراداتی که به لامینور وارد شده است، شاید بی انصافانه باشد که تمامی نقد لامینور را متوجه کارگردان فیلم بدانیم و کاملا از او ناامید شویم. فیلمنامه با پرداخت ضعیف شخصیت ها و بازیگران با بازی های مصنوعی و اغراق شده، سهم به سزایی در عدم موفقیت این اثر داشته اند و همین باعث شد، نقد فیلم لامینور در اکثر موارد کوبنده و انتقادی باشد. اما همه این ها باعث نمی شود که فراموش کنیم استاد مهرجویی، چه خاطرات و نقش های ماندگاری را در ذهن مردم حک کرده است و مردم هم این مساله را فراموش نمی کنند.

از امتیاز شما متشکریم!